Een bal… voor ‘t jochie!
Blader ik tussen alle ellende in Oslo even verder in de krant zie ik toch een lichtpuntje dat mij met een glimlach terug bracht naar 2005. Je zit met duizenden in het stadion, de bal komt recht op je af. In die paar seconden zie je hem al op een ereplaatsje op je slaapkamer staan, maar helaas! Onze dag kon niet meer stuk iig. Kijk hier naar het verhaal uit de krant en hier naar onze bal uit 2005.
Een bal… voor ‘t jochie!
Blader ik tussen alle ellende in Oslo even verder in de krant zie ik toch een lichtpuntje dat mij met een glimlach terug bracht naar 2005. Je zit met duizenden in het stadion, de bal komt recht op je af. In die paar seconden zie je hem al op een ereplaatsje op je slaapkamer staan, maar helaas! Onze dag kon niet meer stuk iig. Kijk hier naar het verhaal uit de krant en hier naar onze bal uit 2005.
Een kijkje achter de schermen
Afgelopen week liet ik de foto ook op Twitter zien. Esther had een afspraak bij de tandarts en ik nog wat administratie. Dat ik de papierenhandel bij Esther's tandarts voor de deur afhandelde was dus niet geheel toevallig. Ook liet ik via Twitter weten erg enthousiast te zijn over het nieuwe WiFi modem van Ziggo. Ik sprak met de kabelboer af niet te veel over 't nieuwe modem op het web te vertellen, omdat ik de beroerdste niet ben gun ik jullie toch een klein kijkje achter de schermen. Klik op de foto!
Een kijkje achter de schermen
Afgelopen week liet ik de foto ook op Twitter zien. Esther had een afspraak bij de tandarts en ik nog wat administratie. Dat ik de papierenhandel bij Esther's tandarts voor de deur afhandelde was dus niet geheel toevallig. Ook liet ik via Twitter weten erg enthousiast te zijn over het nieuwe WiFi modem van Ziggo. Ik sprak met de kabelboer af niet te veel over 't nieuwe modem op het web te vertellen, omdat ik de beroerdste niet ben gun ik jullie toch een klein kijkje achter de schermen. Klik op de foto!
Leve de Koningin… en Martijn.
Martijn is donderdag 28 april 15 jaar geworden. De steeds groter wordende zoon van Esther en Jakob vierde zijn feestje in huiselijke kring. (Martijn woont bij z'n vader…) Ik ken Martijn nu zo'n 10 jaar (waarvan de laatste 5 jaar pas echt goed), althans dat denk ik. Exe9n ding delen we in ieder geval samen.
Naarmate hij ouder wordt zal z'n puberale EGO steeds meer een rol gaan mee spelen. Het ding wat we samen delen is dat we allebei kinderen van gescheiden ouders zijn. Vijf jaar geleden, toen zijn ego nog geen rol van betekenis had, zijn Martijn en ik "volwassen gesprekken" gaan voeren. Ik herkende in z'n gedrag dingen uit mijn jeugd en wilde hem helpen zijn tot dan toe onbesproken gevoelens een plaats te geven. Een kind wil immers niets liever dat zijn papa en mama lief voor elkaar zijn, in ieder geval oprecht aardig dan!
In het begin waren deze gesprekken best moeilijk voor Martijn, hij merkte dat ik z'n moeilijkheden door had. Naarmate de tijd vorderde kwamen we dichter tot elkaar. Martijn begreep steeds meer wat m'n bedoelingen waren en luisterde, soms wel een uur achter elkaar, naar m'n verhalen over de Kees die ooit ook 11 jaar was en ouders had die niet lief (genoeg) voor elkaar waren. Hij begon het te waarderen, desgevraagd bevestigde hij de positieve invloed op mijn hulp.
Mijn blog gebruik ik sinds '03 als uitlaattklep. In '08 bleek dat de vader van Martijn af en toe mee las. Ik vertelde hier over mijn eigen scheiding en hoe goed ik het vond dat mijn ex en ik onze dochter als belangrijkste middelpunt bleven zien.
Martijn's vader zag mijn verhalen als een aanval. Hij dacht te lezen dat ik zei hoe verkeerd zij het wel niet deden of aanpakten en hoe geweldig wij het deden.
Ik weet 't niet beter, ik wilde alleen dat 't beter zou gaan. Ik hoopte dat hij geinspireerd zou raken door het succes wat ik met mijn ex had behaald. Ik mailde de vader van Martijn dat ik niet voor Esther of hem partij kies, maar dat ik in het belang van Martijn naar "vriendschap" zocht.
De verjaardag van Martijn werd afgelopen week in huiselijke sfeer gevierd. Wegens omstandigheden dus, ontbrak z'n moeder op 't partijtje. In het verleden haalden we Martijn nog wel eens op om samen een ijsje te gaan eten en brachten hem een uurtje later weer thuis. Omdat Martijn nu ook weet dat poppenkast voor kleine kinderen is vallen we hem niet meer lastig met zo'n uitje.
Zijn moeder stuurde hem een felicitatie smsje, Martijn wist dat 't textberichtje onderweg was. Terwijl hij afgelopen donderdag met z'n vrienden aftelden tot z'n daadwerkelijke geboortetijd riep hij 1 minuut voor het zover was: "Over een minuut krijg ik een smsje van m'n moeder."
Ik weet dat ik maar xe9xe9n kant van het verhaal ken en begrijp de terughoudendheid. Hopenlijk geneest de tijd de wonden en blijft er een mooi litteken over. Over 10 of 15 jaar trouwt Martijn zijn "Catherine". In al die "volwassen gesprekken" heb ik hem o.a. beloofd op z'n bruiloft te dansen met z'n stiefmoeder. Ik hoop voor Martijn dat iedereen dan zo ver is…
Leve de Koningin… en Martijn.
Martijn is donderdag 28 april 15 jaar geworden. De steeds groter wordende zoon van Esther en Jakob vierde zijn feestje in huiselijke kring. (Martijn woont bij z'n vader…) Ik ken Martijn nu zo'n 10 jaar (waarvan de laatste 5 jaar pas echt goed), althans dat denk ik. Exc3xa9n ding delen we in ieder geval samen.
Naarmate hij ouder wordt zal z'n puberale EGO steeds meer een rol gaan mee spelen. Het ding wat we samen delen is dat we allebei kinderen van gescheiden ouders zijn. Vijf jaar geleden, toen zijn ego nog geen rol van betekenis had, zijn Martijn en ik "volwassen gesprekken" gaan voeren. Ik herkende in z'n gedrag dingen uit mijn jeugd en wilde hem helpen zijn tot dan toe onbesproken gevoelens een plaats te geven. Een kind wil immers niets liever dat zijn papa en mama lief voor elkaar zijn, in ieder geval oprecht aardig dan!
In het begin waren deze gesprekken best moeilijk voor Martijn, hij merkte dat ik z'n moeilijkheden door had. Naarmate de tijd vorderde kwamen we dichter tot elkaar. Martijn begreep steeds meer wat m'n bedoelingen waren en luisterde, soms wel een uur achter elkaar, naar m'n verhalen over de Kees die ooit ook 11 jaar was en ouders had die niet lief (genoeg) voor elkaar waren. Hij begon het te waarderen, desgevraagd bevestigde hij de positieve invloed op mijn hulp.
Mijn blog gebruik ik sinds '03 als uitlaattklep. In '08 bleek dat de vader van Martijn af en toe mee las. Ik vertelde hier over mijn eigen scheiding en hoe goed ik het vond dat mijn ex en ik onze dochter als belangrijkste middelpunt bleven zien.
Martijn's vader zag mijn verhalen als een aanval. Hij dacht te lezen dat ik zei hoe verkeerd zij het wel niet deden of aanpakten en hoe geweldig wij het deden.
Ik weet 't niet beter, ik wilde alleen dat 't beter zou gaan. Ik hoopte dat hij geinspireerd zou raken door het succes wat ik met mijn ex had behaald. Ik mailde de vader van Martijn dat ik niet voor Esther of hem partij kies, maar dat ik in het belang van Martijn naar "vriendschap" zocht.
De verjaardag van Martijn werd afgelopen week in huiselijke sfeer gevierd. Wegens omstandigheden dus, ontbrak z'n moeder op 't partijtje. In het verleden haalden we Martijn nog wel eens op om samen een ijsje te gaan eten en brachten hem een uurtje later weer thuis. Omdat Martijn nu ook weet dat poppenkast voor kleine kinderen is vallen we hem niet meer lastig met zo'n uitje.
Zijn moeder stuurde hem een felicitatie smsje, Martijn wist dat 't textberichtje onderweg was. Terwijl hij afgelopen donderdag met z'n vrienden aftelden tot z'n daadwerkelijke geboortetijd riep hij 1 minuut voor het zover was: "Over een minuut krijg ik een smsje van m'n moeder."
Ik weet dat ik maar xc3xa9xc3xa9n kant van het verhaal ken en begrijp de terughoudendheid. Hopenlijk geneest de tijd de wonden en blijft er een mooi litteken over. Over 10 of 15 jaar trouwt Martijn zijn "Catherine". In al die "volwassen gesprekken" heb ik hem o.a. beloofd op z'n bruiloft te dansen met z'n stiefmoeder. Ik hoop voor Martijn dat iedereen dan zo ver is…